چندی است که از گوشه کنار رسانه ها متوجه خبر ناگواری می شویم که البته آنچنان هم دور از ذهن نیست: پاسارگاد درصورت آبگیری سد سیوند مورد تخریب واقع خواهد شد. شنیدن این جور مسایل دردناک چندان هم تعجب آور و عجیب نیست!! بعضی از مسئولین کشور ما بیش از آن که برای مظاهر ملی مان بها قائل باشند، دغدغه شان چیزهای دیگری همچون آمریکا، انرژی هسته ای، هولوکاست و غیره است که البته هرکدام از این موارد بجای خود درخور توجه می باشند. مسلما ناراحت بودن ما بخاطر تجاوز به حریم آثار باستانی نباید کمتر از ناراحتی برای قضیه ی گرانی یا ضعیف بودن کادر تیم ملی مان باشد. این درحالی است که کشورهای اروپایی سالانه میلیونها دلار خرج حفظ و ترمیم آثار و ابنیه تاریخی هرچند اندک خود می کنند و حتی با شنیدن تخریب مجسمه های بودا در افغانستان فریاد اعتراض سر می دهند. کاش توجه کنیم که کشوری همچون فرانسه سالانه 60 میلیون توریست جذب میکند. درحالی که در چشم انداز 20 ساله کشور مان پیش بینی شده است فقط 20 میلیون جهانگرد و توریست خواهیم داشت. اگر حتی بخواهیم به دید صرفا مادی نیز به این آثار بنگریم (که البته این دید در زمان معاصر ما بسیار معمول است) سرمایه گذاری و نگهداری اماکنی چون تخت جمشید می تواند بازدهی خوبی برای اقتصاد کشور داشته باشد. متاسفانه سرمایه های کلانی صرف ساخت و سازهای مسرفانه می شود، درحالی که آثار باستانی هنوز مهجور و مورد بی مهری هستند. اگر روزگاری کوروش هخامنشی می دانست که چنین بر سر آرامگاه و حریمش خواهد آمد، شاید در یکی از کشورهای اطراف که البته زمانی جزو ایران ما بوده اند- حکومتش را برقرار می کرد؛ یا حداقل وصیت می کرد بعد از مرگ جسدش را بسوزانند!!
واقعا به کجا می رویم و تا به کی باید سو مدیریت ها و کاهل مآبی ها را تاب آوریم؟ باید جنبید و کاری کرد. جای دوری نرویم؛ در همین کشورهای دور و برمان دارند براحتی فرهنگ و هنرمان را سرقت می کنند و ما فقط به فکر نان و بنزین مان هستیم. آیا هیچ می دانید که در بعضی از کشورهای آسیای میانه خیابان ها و میادین شان را به نام مشاهیر علم وفرهنگ ما (همچون ابوعلی سینا) می گذارند و با گستاخی، آن بزرگان را از خود می دانند؟ و آیا هرگز شنیده اید که چندی پیش در ترکیه سال جهانی مولانا برگزار شد؛ درحالیکه در کشور ما خبری نبود و حتی در آن مراسم دعوتی از بزرگان ادبیات ما نشده بود؟ حیف است که نبالیم به اینکه ترجمه ی اشعار این شاعر نامی کشورمان در امریکا از ده کتاب خارجی پرفروش شان بوده است. پس این قدر در بوق و کرنا نکنیم که دشمن داریم و امریکا فلان است (که البته دشمن بزرگی هم هست). واقعا من و تو برای این مرز و بوم چه کرده ایم و سهم ما در حفظ و پیشرفت ایران مان چیست؟ خاتمی بزرگ روزگاری گفت: نگوئیم مرگ برآمریکا؛ بگوییم درود بر خودمان و این حرفی است که کمتر به آن توجه می شود. مخلص کلام اینکه: خدا نیاورد روزی را که مردم کشورمان بجای مرگ بر امریکا، بگویند مرگ بر ... حمید شیواپور
Kashi1361@yahoo.com
85/12/28
© کپی رایت توسط : Bidargaran:::بيدارگران:::كانون فرهنگي مسجد الحسين (ع) - مير نشانه - كاشان (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .
