1. چندی پیش در خبرها داشتیم که دو تن دیگر از روشنفکران کشورمان رخت

 هجرت بر تن کرده و عطای ماندن در کشور را به لقای آن بخشیدند (هرچند احتمالا برای چند سال). دکتر محسن کدیور استاد دانشگاه تربیت مدرس و فقیه روشن اندیش، کسیکه به زبان های فرانسه و عربی آشنایی کامل دارد و تجربه سالها تحقیق و پژوهش را در کارنامه اش می بینیم. وی تدریس در یکی از دانشگاههای آمریکا را برگزیده و حسن یوسفی اشکوری نیز نواندیش دیگریست که او نیز تحصیلات حوزوی- دانشگاهی دارد و اکنون ایتالیا را برای انجام مطالعات و فعالیت های علمی خویش برگزیده است.

2. در خبری دیگر در همین رابطه ...

                                                                                               ادامه مطلب

2. در خبری دیگر در همین رابطه شنیدم 45 درصد از ایرانیان آمریکا دارای مدرک تخصص و فوق تخصص هستند و سرمایه ی مادی اینان نیزبالغ بر 1000 میلیارد دلار.

وقتی این دو خبر را در کنار احادیث، تعلیمات و آیات قرآنی می گذارم که در آن به جایگاه و نقش علم و آگاهی در پیشرفت جامعه و حتی اهداف الهی- معنوی آن تاکید می گردد، این علامت سوال بزرگ ذهنم را تحریک می کند که براستی گره کار در کجاست؟ اگر کشور، کشوریست که به لحاظ منابع مادی آماده بکارگیری علوم و فنون روز دنیاست و اگر از حیث ظرفیت انسانی، با نگاهی به تمدن غنی گذشته و توانایی های موجود، مستعد پرورش نیروهای فکری ارزشمند هستیم و اگر از نظر پشتوانه تئوریک در حوزه اعتقادات دینی داریم که تکیه و برتری اساسی اش بر خردورزی بنا نهاده شده است و از قضا کسانی را در حکومت می بینیم که با نخبگان جلسه هم اندیشی برگزار می کنند و می خواهند بدینوسیله جایگاه و ارزش علم و عالم را نشان دهند، پس به نظر شما در این میان حلقه مفقوده چیست؟

                  قضاوت بر عهده خودتان ...