 یک روز سخنرانی در نیویورک، یک سال عملکرد در ایران
چند سالی است رئیس جمهور کشورمان تابستان را با سفر به نیویورک با پایان می رساند و با شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل به بیان دیدگاهها و بیان رهنمودهایی برای سعادتمندی بشر به اصطلاح ایشان در حال بیداری می پردازند. در این میان و به بهانه چهارمین سفر رئیس جمهور به نیویورک به ذکر نکاتی چند درمورد این سفرها می پردازم.
محمد عمرانی
ایشان در سفر سال گذشته خود به ذکر برخی از واقعیت های تلخ موجود در جهان پرداخته و راهکارهایی برای برون رفت از این شرایط ارائه کردند. اما باید گوشزد کرد که ایشان هنگامی می توانند برای رفع مشکلات جهانی برنامه ارائه کرده و جهانیان را برای وجود این واقعیات تلخ مورد عتاب قرار دهند که در مقیاس کوچکتر و در کشور خود یا چنین مشکلاتی وجود نداشته باشد و یا برای حل آنها تلاشی در حال انجام بوده و موفقیتی کسب شده باشد و یا حداقل به بروز یا افزایش چنین معضلاتی دامن زده نشده باشد. در این صورت است که می توان مدعی اثربخش بودن سفر نیویورک و سخنرانی ایشان در سازمان ملل بود.
از جمله مواردی که ایشان در سفر سال گذشته بیان کردند، گستره فقر و فاصله ی فقیر و غنی در جهان بوده و آمار 980 میلیون نفر زیر خط فقر مطلق را بیان داشته که به نسبت جمعیت 7 میلیارد نفری جهانی حدود 14% جمعیت آن را شامل می شوند و این در حالی است که طبق آمار رسمی بانک مرکزی این درصد در دولت ایشان به 19% رسیده و رو به افزایش نیز می باشد.
مسئله دیگری که توسط رئیس جمهور مورد تاکید قرار گرفت، ترویج فریب و دروغ در جهان حاضر توسط برخی قدرت ها می باشد که با توجه به آمارهای مختلف منتشر شده در دولت نهم مانند اعلام نرخ رشد اقتصادی 4% توسط بانک مرکزی برای سال 85 که پس از برگزاری جلسه ای در دفتر معاون اول رئیس جمهور به 8% افزایش یافت و یا ادعای کاهش نرخ بیکاری که با توجه به تغییر تعریف بیکار و شاغل بدست آمده و بسیاری موارد مشابه که در این مقال نمی گنجد اذهان عمومی جهانیان را درمورد پذیرش سخنان رئیس جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل دچار تردید جدی می کند.
ایشان مسئله ی نقض قوانین و نادیده گرفتن تعهدات در عرصه بین المللی توسط برخی کشورها را در حالی مطرح کرده اند که در دولت نهم بارها این مسائل دیده شده که از آن جمله به برداشتهای مکرر از حساب ذخیره ارزی بدون اجازه ی مجلس در طول عمر دولت ایشان و واردات بنزین بدون اطلاع و مجوز مجلس در سال گذشته، عدم معرفی وزیر امور اقتصادی و دارائی در مدت مصرح در قانون اساسی که نقض صریح قانون می باشد و موارد مشابه اشاره کرد.
با توجه به عملکرد رئیس جمهور در عرصه داخلی که تناقضات آشکاری با اصول سخنرانی سال گذشته ایشان دارد این سوال مطرح می شود که آیا امسال دنیا نصایح و پندهای رئیس جمهوری را که یا قادر به اجرای آنها در داخل کشور خود نیست و یا تمایلی به اجرای آن ندارد تا چه حد جدی خواهد گرفت. ولی اختصاص بخشهای خبری و ویژه برنامه های مختلف برای پوشش سفر رئیس جمهور به نیویورک در سال آخر دولت را می توان ابزاری برای کسب رای بیشتر در انتخابات سال آینده به عنوان حداقل نتیجه ی سفر عنوان کرد. حداقل نتیجه ای که شاید هدف اصلی مسافران نیویورک باشد.
محمد عمرانی
|