ياد و نام امام زمان هميشه حماسه شجاعت آفريده است. نهضت هاي شيعي درهنگام ظلم هميشه به اين جريان تاسي داشته اند. این، مسئله اي نيست كه ...

ياد و نام امام زمان هميشه حماسه شجاعت آفريده است. نهضت هاي شيعي درهنگام ظلم هميشه به اين جريان تاسي داشته اند. این، مسئله اي نيست كه به مرور زمان در بين شيعيان ستم ديده رواج يافته باشد. امام حسن عسگري (ع) حضرت مهدي را منتقدي سياسي بيان مي كرد: وقتي ايشان قيام كند، دستور مي دهد تا منبرها و مقصوره ها خراب شوند.(مقصوره: مكاني خصوصي در مساجد براي حكام تا از مردم به دور باشند و پر ابهت جلوه كنند) 

 به تعبير حكومتها، ظهور امام اصلاحگرانه و انقلابي است و تاج و تخت آنها را تهديد ميكند. آنها صريحا مي گويند:  دعوت مردم به مهدي خروج از قانون و تمرد اساسي بر عليه دولت است. مهدي بازرگان در كتابي مطرح می کند که شيعه آتشفشاني خاموش است كه سرنخ تمام انقلابهاي دنياي اسلام بطور مستقيم يا غيرمستقيم به ايشان برمي گردد. گاهي در تاريخ اسلام، ظهور مهدي نمايان دروغين را داريم. اينها يا توسط استعمار بايكوت و نهي شده اند به دليل بازگويي

حقيقت ودليل وجود حضرت، يا تشويق شده اند بخاطر فرمانبرداري، سكوت و سرگرمي مردم. حدود 80 سال پیش فردی به نام «مهدی سودانی» مطرح شد و آوازه اش بالا گرفت. او به ظاهر خشونت قوای نظامی انگلستان در برابر سودان را محکوم می کرد. اما در دل از استعمار ناراحت نبود. در این گونه نهضتها مردم دور کسی جمع می شوند که دلائل و شباهت های بیشتری در مهدویت خود ارائه کند. مهدی سودانی در احادیث، حضرت مهدی (ع) را شبیه ترین فرد به رسول اله دیده بود. پس او هم بساط خود را بطور مضحکی به تقلید از پیامبر چیده بود. برای مثال زنش را «عایشه» ام المومنین نامیده بود و اطرافیان خود را نیز با القاب عمر، ابوبکر و ... صدا می زد. نادیده نباید گذاشت که بسیاری از مردمان نیز بوده اند که به مقام این مدعیان شک می برده اند، اما با دلخوشی ظهور امام زمان به صف معتقدان ملحق می شده اند. از آنجا که اعتقاد به یک مهدی دروغین چنان شور و قدرتی می سازد، بسهولت می توان فهمید که اعتقاد اصیل شیعیان به ظهور ایشان تا چه پایه نیروآفرین است. چرا که درواقع اعتقاد به ضرورت وجود رهبری معصوم است. 

امام امان خداست بر اهل زمین. اگر خلق از خشم خدا در امانند و از موهبت هایش بهره مند، نه بخاطر اسنحقاق ذاتی ایشان است، بلکه یک واسطه شفیع آنهاست. وگرنه اگر انسان ظلوم و جهول بخود واگذاشته می شد، آنچنان آتش خشمی در جهان می افروخت که خشک و تر را با هم می سوزاند. اینها جریان دارد، اگرچه آدمیان باور ندارند. اینکه گفته می شود امام غایب مثل خورشید پشت ابر است، به این منظور است که در مدت انتظار هیچگاه زندگی و فعالیت تعطیل نمی شود به این امید که: