 گفته اند «اول ما خلق الله العقل» و عقل معیار سنجش است و 
همان است که در قرآن از آن تعبیر به فرقان یعنی قوه ی تشخیص شده است؛ که میزان آن در وجود هر انسان مبتنی بر حکمت الهی و فیض وجودی اشخاص است و آنچه به عقل جلوه میدهد و هویتش را آشکار می کند، همان است که از آن تعبیر به اندیشه می شود. مگر نبود کانت که گفت: «من فکر می کنم، پس هستم». هستی او یعنی قرار عقل و جلوه ی عقل یعنی هویت یعنی آنچه که همه ی خردورزان عالم او را جستجو می کنند و در نهایت پس از شناخت او، فهم حقیقت حاصل آید که گفته اند «من عرف نفسه فقد عرف ربه».
و راز ماندگاری و تعمیق فکرها و خرد بشری از آغاز تا به امروز بر دو پایه استوار است:...
ادامه مطلب
|